یاداشت سردبیر ندای رسا: هدایت از پشت دیوارهای سامرا؛ در رثای امام هادی (ع)
محمد حسن حردانی
سوم ماه رجب، یادآور غروب مظلومانه خورشیدی است که در میان دیوارهای بلند پادگان نظامی سامرا میدرخشید. امام علیالنقی الهادی (ع)، دهمین پیشوای شیعیان، در حالی به شهادت رسیدند که بخش اعظم عمر شریفشان در تبعید، حصر خانگی و تحت شدیدترین تدابیر امنیتی خلفای عباسی گذشت.
اهمیت دوران امامت حضرت هادی (ع) تنها در تحمل رنجها نیست، بلکه در «مدیریت بحران» است. ایشان در شرایطی که امکان ارتباط مستقیم با بدنه جامعه را نداشتند، با تقویت و سازماندهی «شبکه وکالت»، ارتباط شیعیان را از طریق نمایندگان حفظ کردند. این استراتژی هوشمندانه، در واقع تمرینی بزرگ برای جامعه شیعه بود تا یاد بگیرند چگونه بدون حضور ظاهری امام، دین خود را حفظ کنند و برای دوران «غیبت» آماده شوند.
میراث امام هادی (ع) برای ما، علاوه بر درس استقامت، گنجینه بینظیر «زیارت جامعه کبیره» است؛ منشوری که دقیقترین و عمیقترین مفاهیم امامشناسی را در خود جای داده است. آن حضرت سرانجام با دسیسه معتز عباسی مسموم شدند، اما راهی که برای عبور شیعه از گردنههای سخت تاریخی گشودند، تا ابد باقی ماند.
شهادت مظلومانه ابنالرضا، حضرت امام هادی (ع) را تسلیت میگوییم.