به گزارش ندای رسا، حجت الاسلام سید محمد صافی، کارشناس مسائل دینی در مجلس سوگواری در حسینیه عقیله الطالبین که از شبکه جهانی الاهواز پخش شد، با اشاره به زمینه گسترش اسلام و تاریخ مبارزه حق و باطل گفت: در مسیر گسترش و انتشار اسلام، دشمنان از هر حربه ای علیه پیامبر(ص) و اسلام استفاده کردند تا مردم را از این خط دور کنند، مبارزه علیه مخالفان دو مرحله داشت و امام حسین (ع) با حضور در مرحله سخت تر، اسلام محمدی را در مقابل اسلام اموی زنده کرد.
وی افزود: حصار اقتصادی یا همان تحریم اقتصادی از دیگر اهرم های فشار مخالفان اسلام در بدو گسترش اسلام علیه مسلمانان بود، آن ها پیامبر عظیم الشان اسلام را به وصف های ناپسند توصیف کردند اما پیامبر ثابت قدم در راه گسترش اسلام گام بر می داشت، مردم به خوبی حقیقت وجودی پیامبر را شناخته و شخصیت ایشان را درک کرده بودند به همین دلیل قبل از بعثت به ایشان لقب محمد امین داده بودند.
وی گفت: قریش با همکاری دشمنان اسلام از شیوه های گوناگونی برای مبارزه با رشد و توسعه اسلام استفاده کرد اما تحریم اقتصادی بزرگترین فشار علیه مسلمان محسوب می شود، در سه سال تحریم اقتصادی، مسلمانان به شدت آزرده شده و پیامبر اکرم(ص) نیز عزیزترین اشخاص و نزدیکان خود را از دست داد، تا اینکه مسلمانان مجبور شدند دست به دفاع مسلحانه و مبارزه بردارند.
حجت الاسلام صافی اظهارداشت: در عرصه مبارزات مسلحانه و جنگ در ابتدا مسلمانان بی تجربه و از نظر امکانات دست خالی بودند، در مقابل قریش دارای ارتشی مبارز و مجهز بود، در این میان ثبات و ایمان مسلمانان سبب شده تا همانگونه که خداوند وعده داده بود، عده ای کم و قلیل بر عده ای کثیر و زیاد پیروز شوند.
وی بیان داشت: در این مقطع، قریش و دشمنان اسلام از همه گزینه های خود علیه اسلام استفاده کردند، آخرین گزینه آن ها جنگ و مبارزه بود اما در این زمینه نیز شکست خوردند، اسلام از همه عرصه ها، تحریم اقتصادی، دشنامی و بدنام کردن، آزار و اذیت و شکنجه، هجرت دادن اجباری به حبشه و مدینه و در نهایت جنگ مسلحانه پیروزمندانه خارج شد، از این رو قریش با اینکه گزینه ای جدیدی علیه اسلام نداشت اما به دشمنی خود ادامه داد هر چند پیروزی نهایی با مسلمانان بود.
وی با اشاره به دور دوم مبارزات مسلمان علیه مشرکین و دشمنان اسلام، ابرازداشت: مرحله دوم که در زمان امام علی (ع) آغاز شد مرحله مبارزه با افراد بی بصیرت نظیر خوارج و اتباع معاویه بود، در واقع مرحله دوم خطرناک تر و سخت از مرحله نخست است، مرحله دوم همانند مرحله مبارزه حضرت عیسی (ع) با اتباع سامری بوده که دین مردم را تغییر داد، قیام امام حسین (ع) در ادامه مرحله دوم است، در واقعه کربلا دو لشکر نماز اقامه می کردند، شمر خود را مسلمان می دانست، عمر بن سعد نماز می خواند، چگونه می توان بین دین شمر و دین امام حسین (ع) تفاوت قائل شد، آیا بدون بصیرت می شود حق و باطل را تشخیص داد!
وی گفت: امام حسین (ع) میزان تشخیص حق و باطل بود، قیام ایشان برای امر به معروف و نهی از منکر بود، در حالی که دین بنی امیه به همراه ترویج باطل بود، مذهب اهل بیت(ع) مذهبی است که حقیقت دین محمدی را آشکار می سازد.
