به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ندای رسا، حجت الاسلام هادی حیدری، خطیب منبر حسینی در مراسم عزاداری شهادت امام حسن مجتبی (ع) که از شبکه جهانی الاهواز پخش شد به تشریح انواع طهارت ها به ویژه طهارت روح پرداخت. روح انسان همانند جسم با رذایلی مقابله می کند که به هشت مورد تقسیم می شوند، حسد نخستین رذیلتی بوده که روح با آن درگیر شده و آن را مبتلا می کند.
وی در ادامه گفت : امام علی(عليه السلام) فرمودند:الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ، عَنْ سَلاَمَةِ الاْجْسَادِ!در شگفتم كه چگونه حسودان از سلامتى خويش غافل اند.امام علی (عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به يكى از آفات حسد اشاره كرده مى فرمايد: «در شگفتم كه چگونه حسودان از سلامتى خويش غافل اند»; (الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ، عَنْ سَلاَمَةِ الاَْجْسَادِ!). «حُسّاد» جمع «حسود» است.
خطیب منبر حسینی افزود: حسد روح و قلب انسان را مى فشارد و بر اثر اين فشار، انسان بيمار مى شود و گاهى از شدت حسد دق مى كند و مى ميرد، زيرا مى بيند شخص محسود داراى نعمت هاى مختلفى است. در حديث ديگرى نيز از آن حضرت آمده است: «لا راحَةَ لِحَسُود; حسود هرگز به آسودگى نمى رسد». آفات حسد منحصر به اين مورد نيست گرچه اين مورد بسيار مهم است. يكى ديگر از آفات حسد آن است كه تلاش و كوشش و نيروى انسان را به جاى اين كه به جنبه هاى مثبت سوق دهد در جنبه هاى منفى نابود مى كند به گونه اى كه اگر تلاشى را كه براى زوال نعمت الهى از ديگرى به كار مى گيرد جهت به دست آوردن براى خويش به كار مى گرفت چه بسا از محسود هم برتر و بالاتر مى شد. از اين گذشته، حسد ممكن است به ايمان و توحيد انسان لطمه بزند، زيرا حسود در اعماق دلش خدا را در تقسيم نعمت ها حكيم نمى شمارد، زيرا اگر قسمت الهى را روى حكمت مى دانست و به آن راضى بود در دام حسد گرفتار نمى شد، درمان حسد نزد برخی حسودان زوال نعمت های دیگران است بنابراین اجتناب از حسد سبب طهارت روح می شود.
حجت الاسلام حیدری در پایان ابراز داشت: حقد و بغض دومین رذیلتی بوده که روح انسان به آن گرفتار می شود، اگر انسان به حقد گرفتار شود کرامت و حیاء را از دست می دهد. بخل و خساست از دیگر رذایلی بوده که نفس و روح انسان را درگیر می کند، فساد نیز از دیگر رذایل روحی است.دروغ و زنا نیز رذایلی بوده که روح انسان را گرفتار می کند و انسان را به انحراف می کشاند.حضرت علی(ع) می فرمایند: هیچکس لذت ایمان را درک نمی کند مگر وقتی که دروغ را خواه شوخی یا جدی ترک کند، راستگویی، مردم را به نیکی هدایت می کند و نیکی،مردم را به بهشت دعوت می نماید.
